Tijdens de Innovatiedag van 15 juni nemen drie ‘sleutelsprekers’ het woord. Zij zijn actief in heel diverse sectoren; zij hebben gemeenschappelijk dat ze –ieder op hun manier– drijvende krachten tot vernieuwing zijn. Wie hen aan het woord wil horen over hun levens- en ondernemersfilosofie mag zeker niet ontbreken op de Innovatiedag op 15 juni!

 Arnoud Raskin studeerde in 1997 af als industrieel ontwerper. Zijn afstudeerproject was een mobiele school. Dit was een bewuste keuze om een product te creëren dat niet inspeelt op een markteconomische behoefte, maar op een levensbehoefte. Raskin koos straatkinderen in de ontwikkelingslanden als doelgroep. Een mobiele school is een compacte rijdende box die kan opengeschoven worden tot een groot bord van zes meter lengte met aan weerszijden educatieve materialen en leerspelen. Momenteel zijn er meer dan dertig schooltjes, verspreid over alle werelddelen, actief. Een team van pedagogisch geschoolde opbouwwerkers zorgt voor de opleiding en de begeleiding van de lokale straathoekwerkers. Dankzij deze mobiele schooltjes komt het onderwijs letterlijk tot bij de straatkinderen.

Streetwize

Arnoud Raskin stelde vast dat straatkinderen een dubbele verhouding hebben tot het straatleven. Het is een hard leven waar ze te kampen hebben met veel problemen en stressfactoren in hun continue strijd om te overleven. Daarnaast zijn ze gehecht aan de straat waar ze een vogelvrij en avontuurlijk leven leiden. Raskin vond in hun leven inspiratie om een vormingsbedrijf op te zetten met een heel eigen filosofie: ‘Streetwize’. “Je kan de dynamiek van de internationale markten steeds beter vergelijken met de vibes op de straat in de grootstad. In die zin dat langetermijnplannen steeds vaker te kampen krijgen met een snel veranderende buitenwereld en haar even snel veranderende noden en eisen. Ook straatkinderen moeten zich elke dag opnieuw aanpassen. Wat gisteren nog ongeschreven wet was, kan morgen heel anders zijn. Zij kweken de flexibiliteit van jongsaf aan. Kunnen ondernemers dat ook?”

Innovatie zit de familie Vanlommel in het bloed. Moeder Vanlommel kwam op het idee om in hun groente- en fruithandel kant-en-klare groentesalades te maken en te verkopen in plastic potjes. Zoonlief Lieven opende in maart 2004 –hij was toen 26 jaar– zijn productiefabriek in Herselt. Daar worden sinds augustus 2004 verse salades onder de strengste hygiënische vormen geproduceerd en gecommercialiseerd onder het eigen label ‘StarMeal’. Het bedrijf telt momenteel een zestigtal werknemers.

 

Een sterk merk

StarMeal is op drie jaar tijd uitgegroeid tot marktleider van kant-en-klare salades onder eigen merk. Het aanbod bestaat uit verse maaltijdsalades en koude en warme pastasalades; de afnemers variëren van de grootwinkelbedrijven tot de tankstationshops. Het succes kwam er door met een flinke dosis lef en ambitie de inkopers tegemoet te treden met een prima kwaliteitsproduct. De salades van StarMeal zijn lekker maar vooral gezond. Er worden geen conserveringsmiddelen gebruikt, geen vet voor de dressings en altijd eersteklasgroenten (Flandria!). Onder het motto “Maak je eigen merk sterk en geloof erin” wist Lieven telkens opnieuw klanten te winnen. De sleutel voor zijn succes is volgens hem een combinatie van vijf factoren: “Het inkopen van de best beschikbare groenten, de keuze om een aantal groenten met de hand te versnijden, het vinden van combinaties die elkaar bacteriologisch niet negatief beïnvloeden, de versheidsbewaking tijdens de productie en de motivering van het personeel.” Enkele concrete voorbeelden van deze bedrijfsfilosofie. Wortelen, bijvoorbeeld, worden met de hand geschild en tomaten manueel versneden. Op die manier krijg je wortels of tomaten die smaken alsof je ze thuis zelf gesneden hebt. Nieuwe personeelsleden krijgen een opleiding in kwaliteitszorg, personeelsleden die goed presteren krijgen een serieuze bonus …

Reynaers Aluminium is een 100% familiebedrijf van de tweede generatie. Vader Jan Reynaers startte midden de jaren 60 met een door hem ontworpen aluminiumsysteem. Het nieuwe systeem was goed en eenvoudig werkbaar met als gevolg dat andere aluminiumschrijnwerkers bij hem inkochten. In 1973 verongelukte Jan Reynaers. Zijn familie nam de leiding van het bedrijf in handen; Reynaers Aluminium heeft vanaf de start een mooie groei en een sterke internationale expansie gekend. Er werd steeds veel nadruk gelegd op duurzame en spitstechnologische innovatie.

 

Vastberaden klantgericht

Als ceo van een bedrijf dat met zo’n duizend mensen actief is in 26 landen, is Martine Reynaers twee tot drie dagen per week op zakenreis. Contacten met andere culturen vindt ze boeiend en inspirerend; de persoonlijke ontmoeting met klanten, medewerkers en leveranciers acht ze bijzonder waardevol. De vragen van de klant beschouwt ze als de motor tot innovatie: het belang van de klant primeert. Hij zal pas zaken doen als Reynaers Aluminium hem helpt om succesvol te zijn. Martine Reynaers is een gedreven manager die de lat hoog legt voor zichzelf en haar medewerkers. “Status en macht vind ik persoonlijk niet belangrijk. Het is wel belangrijk om een objectief te stellen, daarvoor te gaan, resultaten te boeken en zo je mensen mee te nemen naar een hoger niveau”, verklaarde ze ooit in ‘Vacature’. Martine Reynaers is ook overtuigd van het maatschappelijk verantwoord ondernemen: als ondernemer respect hebben voor anderen en voor de natuur. Haar verkiezing tot manager van het jaar in 2004 blijft ze een blijk van waardering vinden voor de economische en maatschappelijke meerwaarde die haar bedrijf levert. En een bewijs dat vrouwen in alle domeinen topposities kunnen bekleden.

Kris Peeters werd geboren op 18 mei 1962 in Reet. Na zijn humaniora in Boom studeert hij in Antwerpen rechten. Hij behaalt in 1986 zijn licentiaatdiploma in de rechten en studeert ook af als kandidaat in de wijsbegeerte. Nadien behaalt hij nog een speciale licentie fiscaliteit aan de Vlerick school in Gent.
Na een korte periode als advocaat wordt hij in 1988 door Marianne Thyssen aangenomen als fiscaal adviseur bij het NCMV. Hier bouwt hij zijn carrière verder uit waardoor hij in 1999 gedelegeerd bestuurder wordt en het NCMW ook omvormt tot het huidige UNIZO.
In 2004 wordt Kris Peeters op vraag van Yves Leterme minister in de Vlaamse Regering en als Yves Leterme in 2007 overstapt naar het federale niveau wordt hij minister–president van de Vlaamse Regering. Hij krijgt onder meer de bevoegdheden als Vlaams minister van Landbouw, Visserij en Plattelandsbeleid toegewezen, een sector die hem al gauw zeer nauw aan het hart ligt. Voor Kris Peeters is de land-en tuinbouwbeleid een sector met een sterk economisch belang, zowel regionaal als nationaal bekeken, als met betrekking tot de exportmogelijkheden naar de Europese en mondiale markt. In zijn sterk doorgedreven beleid creërt hij volop kansen creëren voor de bedrijven om zich op een toekomstgerichte en professionele manier verder te ontwikkelen. Professionalisme staat hierbij centraal.

De vier sleutelbegrippen waarmee hij een verdere impuls geeft aan de sector zijn:
• KWALITEIT: een blijvend hoge kwaliteit van onze producten en kwaliteit van de productieprocessen.
• INNOVATIE: samen met de sector werken aan maximale mogelijkheden om innoverende initiatieven te nemen
• SAMENWERKING: samenwerking in de sector kan zonder meer een antwoord bieden aan heel wat uitdagingen.
• VERJONGING: een aantal problemen waar jongeren specifiek worden mee geconfronteerd, moeten worden aangepakt

Als Vlaams minister van Landbouw, Visserij en Plattelandsbeleid stoomt hij de sector klaar voor de toekomst. In het kader van het toekomstplan Vlaanderen in Actie zijn er belangrijke doelstellingen vastgelegd. Tegen 2020 moet de land- en tuinbouw een duurzame, innovatieve en economisch sterke sector zijn, in harmonie met de leefomgeving. Hij wil dit realiseren in een breed gedragen partnerschap met de vele belanghebbenden, waaronder in de eerste plaats de landbouworganisaties. Het durven uitstippelen van een lange termijn visie is het bewijs van de daadkracht en wil van slagen van alle partners.
 

Piet Vanthemsche is de voorzitter van de Boerenbond, de Vlaamse organisatie die opkomt voor de land- en tuinbouw, het platteland en zijn bewoners. Binnen de Boerenbond behartigt de Beroepswerking de belangen van alle land- en tuinbouwers en staat in voor vorming en dienstverlening. De Landelijke Gilden stimuleren daarnaast als socio-culturele vereniging de samenleving op het platteland, zorgen door actie voor (plattelands)beleving en organiseren culturele evenementen. Hierbij denken we aan de vele voordrachten, fiets- en sneukeltochten, de wandelingen, de landbouwpaden, de tuinwerking, de seniorenwerking, …

 Als voorzitter van de grootste land- en tuinbouworganisatie in Vlaanderen is Piet Vanthemsche een sturende kracht in het land- en tuinbouwbeleid. Dit is niet nieuw voor hem. Landbouw is de rode draad doorheen zijn loopbaan. Eerst was hij veearts, daarna (top)ambtenaar op het ministerie van landbouw, later kabinetsmedewerker bij verschillende ministers van landbouw. In 2000 werd hij zelfstandig adviseur om in 2002 gedelegeerd bestuurder te worden van het Federaal Voedselagentschap. Sinds 2007 is hij verbonden aan de Boerenbond, eerst als ondervoorzitter, sinds maart 2008 als voorzitter.

Piet Vanthemsche legt het accent op de nood aan rechtszekerheid, politieke stabiliteit maar vooral ook aan een leefbaar inkomen voor de land- en tuinbouwers. Maar Vanthemsche kijkt verder dan de sector op zich. De agrarische sector moet zich nestelen in de maatschappij. Verwevenheid met de burger is noodzakelijk. Geen landbouw zonder rekening te houden met het welzijn van mens en dier, met milieu, met internationale handel en verhoudingen tussen het Noorden en het Zuiden, kortom met de verwachtingen van de consument.

De landbouw staat voor grote uitdagingen. Steeds meer mensen moeten gevoed worden terwijl wereldwijd het landbouwareaal amper kan uitbreiden. Landbouw is niet langer enkel producent van grondstoffen voor voeding en voeders. De nieuwe uitdagingen liggen (terug) in de productie van grondstoffen voor brandstof en vezels. Landbouw vervult ook steeds meer een rol in het vrije tijdsgebeuren van de burger. Door het uitwerken van fiets- en wandelroutes, het voorzien van logies op het platteland, het onderhoud van de open ruimte, … zorgt de land- en tuinbouwsector voor recreatie. De landbouw blijft de motor van de plattelandseconomie . Waar landbouw verdwijnt, dreigt een hele samenleving te verdwijnen, met maatschappelijke verarming tot gevolg.

Met steeds minder boeren zullen we steeds meer mensen moeten voeden én steeds meer diensten moeten leveren, dit in een steeds vrije markt. Vanthemsche pleit voor duurzame productie en duurzame samenwerking tussen de verschillende schakels van de agro-voedingsketen en de maatschappij. Creativiteit en innovatie zijn hier de sleutelwoorden!

Franky Depickere (°1959) is gedelegeerd bestuurder en voorzitter van het Comité van Dagelijks Bestuur van de Cera-groep. Cera is een coöperatie van zo'n half miljoen vennoten. Samen investeren we op financieel en maatschappelijk vlak. Cera en haar dochter KBC Ancora controleren ruim 30 % van de aandelen van KBC Groep en Franky Depickere oefent aldus diverse bestuursmandaten uit in de KBC-groep. Cera investeert ook in maatschappelijke projecten, op regionaal, nationaal en internationaal vlak en de heer Depickere is aldus actief betrokken in diverse sociale en maatschappelijke organisaties en projecten. Daarnaast is hij o.a. voorzitter van Flanders Business School, bestuurder bij de Allegretto Festival Foundation, onafhankelijk bestuurder bij Miko n.v. en vice-president  van de Internationale Raiffeisen Union.